Var Adolf Hitler þýskur fórboltaþjálfari?

Þennan dag, 27. janúar, minnast menn þess að árið 1945 frelsuðu rússneskar hersveitir fanga sem skildir höfðu verið eftir í Auschwitz útrýmingar-búðunum, þegar þýski herinn hörfaði undan rússneskum sveitum sem sóttu að úr austri. Áður en þeir yfirgáfu búðirnar höfðu SS-menn tekið af lífi alla vinnufæra menn, þeir sem enn höfðu krafta til að ganga yfirgáfu búðirnar og aðeins þeir veikustu og deyjandi voru skildir eftir. Í tíu daga biðu þeir þess að lífi þeirra lyki því frelsun var orðin þeim of fjarlæg til að geta orðið að veruleika. Þeir höfðu sæst við að veruleikinn væri aðeins þjáning og dauði því í "búðunum glatast vaninn að vona".

Þessum degi lýsir Primo Levi, einn þeirra sem eftir lifði, í bók sinni Ef þetta er Maður. Hann segir frá því þegar fjórir ungir hermenn koma ríðandi á hestum sínum. Á sinn hófstillta hátt lýsir hann hvernig augu þeirra spegla skömmina sem þeir upplifa yfir hryllingnum sem fyrir augu þeirra ber; hrúgur af líkum sem aðeins eru skinnið og beinin og þeir sem eftir lifðu litlu betri. Þessa skömm þekktu fangarnir vel, því hún fannst í hverjum réttlátum manni sem verður vitni að annars manns glæp; í skömminni býr sektarkennd yfir því að slíkir glæpir skulu geta átt sér stað. 

Nasistar byggðu sex útrýmingarbúðir - Auschwitz, Chelmno, Belzec, Sobibor, Treblinka and Majdanek - allar staðsettar í Póllandi, en þrælkunarbúðir voru settar á fót víða í Þýskalandi og Austurríki. Vistin þar var litlu skárri, þar sem kaldrifjaðir útreikningar voru notaðir til að finna út hve lengi mætti nýta krafta hvers og eins fanga á sem minnstum matarskammti. Lyktina frá brennsluofnunum, sem notaðir voru til að losna við "úrganginn", lagði um nærliggjandi sveitir og þorp.  

En í dag er farið að fenna í sporin. Efasemdum um að Helförin hafi í raun átt sér stað er nú dreift. Sjálfsfyrirlitningin sem þessi afneitun hefur í för með sér brýst nú út í pólitískri afneitun vestrænna gilda og undirlægjuhætti við allt sem er annarrar gerðar og framandi. Sögukennslu hefur hrakað og ungt fólk í dag er ekki lengur meðvitað um þann hrylling sem rússnesku hermennirnir fjórir urðu vitni að. Í nýlegri könnun sem fjallað var um í The Daily Telegraph er fávisku breskra ungmenna lýst með þeirra eigin orðum: einn af hverjum 20 telja að Adolf Hitler hafi verið þýskur fótboltaþjálfari, sama hlutfall telur að Helförin hafi verði lokahátíð síðari heimstyrjaldarinnar og einn af hverjum 6 að Auschwitz hafi verið skemmtigarður. 

En séu breskir unglingar illa upplýstir virðist litlu minni rækt vera við söguna í Þýskalandi, þar sem 21% ungs fólks á aldrinum 18-3o ára hafa aldrei heyrt um Auschwitz talað. Þetta er með ólíkindum því í þessum búðum einum saman var 1.2 milljón manna útrýmt á hryllilegan hátt og mörgum öðrum gert lífið svo óbærilegt að þeir gátu ekki lifað því lengur. 

Það er skylda allra réttsýnna manna að virða minningu þeirra sem létust í Helförinni og einnig þeirra sem lögðu sitt af mörkum til að binda endi á þá ógnarstjórn sem stýrði því voðaverki.

Mynd 1: www.isurvived.org

Mynd 2: www.art.com

 

 

Í garði meistarans

Rakst á þetta fallega skreytta tré á leið heim úr vinnu.

Með Hollywood að fótum sér og íslenskan vetur út um gluggann. Getur lífið verið einum manni hagfeldara?

Leið okkar allra

Það er ekki hægt annað en að minnast þessarar fantafínu söngkonu sem lést í gær. Eins og margir í hennar bransa var líf hennar ekki allt dans á rósum.  

 

Textinn kannski ekki það sem hörðustu femínistar vildu halda á lofti, en ég tek hæfileikana fram yfir öfgafulla hugmyndafræði og læt vaða. 

Gleðileg jól

Óska öllum vinum mínum gleðilegra jóla og megi hátíðin færa ykkur gleði og góðar gjafir.

 

 Dálítið yfirdrifið en meiningin er góð.

Jóla jóla

Hinn sanni aðfangajólaandi. 

Þorláksmessa býður upp á endalausa möguleika til að fara yfir um.

Mynd: www.telegraph.co.uk

Svikin loforð

Hvar eru störfin?

Jóhanna og Steingrímur Joð lofuðu risi landsins. Obama lofaði himnaríki á jörð. Efndirnar eru 21 þúsund störf í vaskinn á Íslandi, 8 milljón í US. Fólk stendur í biðröðum eftir matarúthlutunum í báðum löndum.

Jólasveinarnir í stjórnarráðinu hafa leitað í sokknum jafnlengi að lausnum og Obama. Enginn fitnar nema jólakötturinn.  

mynd: www.townhall.com

Durban í baksýnisspeglinum

Þá er Durban ráðstefnan að baki og RÚV talar við sigrihrósandi umhverfisriddarana sem segja að niðurstaðan hafi farið fram úr þeirra björtustu vonum. Ráðstefnan hafi skilað "sögulegri" niðurstöðu. Sögulegri! hvorki meira né minna. Ef RÚV hefði kynnt sér hina sögulegu niðurstöðu, nú eða leitað lengra hefði það kannski getað flutt frétt sem væri nær sannleikanum. Frá Þýskalandi koma aðrar og skuggalegri lýsingar á Durban ráðstefnunni. Spiegel telur niðurstöðuna lítið annað en "samkomulag um að sammælast um nýtt samkomulag". Menn urðu semsé sammála um að halda áfram að semja á næsta ári. Niðurstaða þarf ekki að liggja fyrir fyrr en 2015 og ef SAMKOMULAGIÐ VERÐUR ÞÁ SAMÞYKKT má bíða til 2020+ með að virkja það. Hið hárbeitta orðalag hljómar einhvern vegin svona: menn skulu "develop a new protocol, another legal instrument or agreed outcome with legal force". Svo kýrskýrt er orðalagið að það gæti verið brúklegt sem stefnuyfilýsing framboðs Guðmundar Steingríms og Co. Svo skýrt að ólátabelgirnir BNA, Kína og Indland áttu ekki í neinum vandræðum með að samþykkja það.  

Kínverjar sem keyra nú á sístækkandi bílaflota með grímur fyrir vitunum, eru farnir að óttast afleiðingar velmegunar sinnar en vonast enn til að einhver annar borgi brúsann af lofthreinsuninni og sama á við um Indverja sem hætta lífi sínu í hvert sinn sem þeir baða sig í hinu heilaga en lífvana fljóti, Ganges. Einhver annar á alltaf að borga. Ríku hvítu mennirnir sem nú ganga um með hauspoka eiga ekki lengur fyrir þeim lúxus að standa straum af kostnaðinum við að bjarga heiminum. Þeir eiga ekki einu sinni fyrir sínum eigin skuldum. Evran sá um það.

Endapunktinn á Durban ráðstefnuna sló svo Kanada þegar það sagði sig formlega frá Kyoto samkomulaginu.

En í BNA kaus þjóðin sér forseta árið 2008 sem lofaði grænum heimi. Kannski ekki með eldi og brennisteini eins og Al Gore en með lipurri tungu og tryggum vinahópi ætlaði hann að koma því í kring. Þessi vinahópur hefu staðið svo þétt með sínum manni að ekkert hefur farið til spillis, því vasar þeirra eru djúpir og taka vel við. BrightSource sólarrafhlöðu fyrirtæki Robert Kennedy Jr. var svo heppið að fá $1.8 milljarð sér til bjargar. Og fyrir einskæra tilviljun gerðist það fyrir tilstilli eins eigandans sem jafnframt var einn af fjármálastjórum kosningabaráttu Obama. Þetta er í takt við annað í hinu hátimbraða stimulus prógrams Obama forseta. Sagt er að þar hafi kapp verið meira en forsjá eða með öðrum orðum maðkur leikið laus í mysunni. Forsetinn sem ætlaði að breyta heiminum hóf störf með því að moka fé í gæluverkefnið, Græna orku. Meira en $90 milljarðar fóru úr ríkissjóði til að örva hið græna hagkerfi. General Motors fengu $51 milljarð með skilyrði um að þróa draumabílínn, hinn ofurgræna Chevy Volt sem, eftir ár á markaði hefur selst í 5003 eintökum. Í augnablikinu lítur út fyrir að fyrirtækið þurfi að kaupa obbann af bílunum til baka þar sem hann á það til að kveikja í sjálfum sér án fyrirvara. Ekki er talið að ríkið muni endurheimta alla þá fjármuni sem GM fékk úr vösum skattborgaranna. Í dag er Ford, sem afþakkaði inngrip forsetans, farið að skila hagnaði og greiðir nú arð í fyrsta sinn í 5 ár.   

Erfiðast mun verða fyrir forsetann að réttlæta $535 milljón til sólar-panel fyrirtækisins Solyndra. Fyrirtækið fór í gjaldþrot í september. Vandræðin voru orðin augljós í fyrrahaust en fyrirtækið beið framyfir kosningar með að kunngera það, að undirlagi ríkisstjórnarinnar segir sagan. Solyndra var toppurinn á græna draumnum. Hlutverk þess var að standa undir væntingum sem græni herinn gerði til Obama. Það átti að "bjarga jörðinni okkar" og skapa óendanleg störf í grænum iðnaði. En þrátt fyrir nýja verksmiðju og höfuðstöðvar jókst ekki eftirspurn eftir framleiðslunni. Rándýri nýi hátæknibúnaðurinn sem keyptur var fyrir stimulus-peningana er enn í umbúðunum. 

Til að búa þjóðina undir grænu byltinguna var $490 milljónum dælt í kennsluprógram sem sótt var af tugum þúsunda bláeygum bjálfum sem sáu fyrir sér hálaunastörf "í þágu mannkyns" (sýnir trúartilhneiginguna sem að baki bjó). Aðeins 8000 störf hafa skapast í græna iðnaðinum fram til þessa. Peningum var þannig dælt út án þess að kanna þörfina eða rekstrargrundvöll fyrirtækjanna. En einkavinir létu sig ekki vanta í veisluna.  

Á meðan staðan er þessi verður að teljast nokkuð raunsætt af Kanada að kúpla sig frá þátttöku í Kyoto verkefninu. Ekki vegna þess að það sé ekki verðugt heldur vegna þess að það er útilokað að ná árangri þegar nálgun við verkefnið er á trúarlegum nótum.

Loftslagsbreytingar verða ekki lagfærðar fyrir tilstilli trúar. Þetta er vísindalegt verkefni sem er eða er ekki raunhæft en verður aðeins unnið á vísindalegum grunni eins og eldflaugavarnakerfi eða tunglferðir. En umfram allt þarf að nálgast það á heiðarlegan og vandvirkan hátt og mistök og blindgötur þarf að viðurkenna þegar það á við.

 Mynd: www.topnews.in

Hvað varð um iPad jólin?

Athyglisvert graf um jólagjafir séð í ljósi Vergrar landsframleiðslu. Eru Hollendingar nískupúkar eða hafa þeir önnur gildi í hávegum?

Hvar skyldum við vera á þessum skala?

Mynd: www.economist.com

 

Já, hvurn fjandann er verið að borga þeim fyrir

Mér datt þetta myndband í hug þegar ég sá að Alþingi var að samþykkja ný fjárlög með 20 milljarða halla og inn í þeirri upphæð eru 300 milljónir til stjórnmálaflokka. Frústrasjón mín var sú sama og þessa náunga sem horfir upp á forseta sem tekur ekki þátt í að leysa fjármálavanda eigin lands af því að hann telur það dæmt til að mistakast. Fyrr má nú vera sjálfsupphafningin.  

 

Hér aftur á móti er fjármálaráðherra að þjösna í gegn fjárlögum sem skilja skuldirnar eftir fyrir börn framtíðarinnar á meðan skrattakollur tryggir fjármálalegan stöðuleika síns flokks og annarra sem sækjast eftir þægilegri innivinnu. Hér var verið að samþykkja fjárlög þar sem 300 milljónir eru teknir úr vösum skattgreiðenda og afhentar fólki og flokkum sem enginn kærir sig um að styrkja. Allt í nafni lýðræðis. En það er ekkert lýðræðislegt við það að taka fé úr vasa eins til að borga öðrum laun fyrir að vinna að gæluverkefnum sínum. Og það er ekkert lýðræðislegt við það að taka fé úr vasa eins til þess að hindra að aðrir sem vilja vinna landi og þjóð gagn komist í aðstöðu til þess. Og enn síður er eitthvað lýðræðislegt við það að þingmenn skammti sér fé úr sameiginlegum sjóði til að viðhalda setu sinni á þingi.  

Tilvist þingmanna er aðeins réttlætanleg ef þeir vinna þjóð sinni gagn; sjái til þess að aðstæður séu slíkar að þegnar landsins hafi vinnu svo þeir geti framleytt sér og sínum. Það erum við ekki að sjá í þessum fjárlögum.

Karpað um Kolvetnisgjald

er fyrirsögn fréttar í Morgunblaðinu og er þá átt við hugmynd skattmanns að "breikka skattstofninn" m.þ.a. leggja á sérstakan kolefnisskatt. Fyrirtækin greiða nú þegar drjúgan skilding í kolefnisgjald eða sem svara 75% af gjaldi losunarheimilda á markaði í Evrópu, en nú skal gjaldið hækkað og að auki á það nú að ná til jarðefna í föstu formi. Verði af þessum áformum eru líkur á að einhver þeirra fyrirtækja, sem nú þegar starfa hér undir þessu ákvæði, pakki saman og yfirgefi landið. Önnur sem áformað höfðu að setja hér upp starfsemi munu öll taka til fótanna og forða sér hið fyrsta. Enda vandséð að sá sé ekki tilgangurinn með uppátækinu.

En hvað er þá að gerast á hinum alþjóðlega kolefnis vettvangi? Ríkir þar friður? Nei, svo sannarlega ekki. Á mánudaginn á að hefjast enn ein loftslagsráðstefnan í Durban. Líklega sú þriðja. Og nú eru menn ekki einu sinni að reikna með að árangur náist. Jafnvel talið líklegt að Kyoto samkomulagið renni sitt skeið í árslok 2012 "never to be heard of again". Klúðrið í Kaupmannahöfn hefur ekki aukið líkurnar á að betur fari í þetta sinn.

  Og Græni Loftslags sjóðurinn sem átti að gefa Kaupmannahafnar ráðstefnunni eilíft líf er að öllum líkindum andvana fæddur. Peningalöndin Bandaríkin og Sádi Arabía eru ekki tilbúin að gefa samþykki sitt fyrir stofnun sjóðsins sem átti að fleyta auðæfum Vestrænna ríkja til loftslags verkefna í þróunarlöndunum. Ef BNA og SA eru ekki með eru líkurnar hverfandi að af stofnun sjóðsin geti orðið, jafnvel þótt Brazilía, Kína og Indland berji í borðið og heimti sitt og engar refjar.

ESB sem harðast hefur gengið eftir stofnun sjóðsins er líka farin að draga nokkuð úr kröfunni. Verðfall á losunarheimildunum af völdum evru-kreppunnar er byrjað að segja til sín, sem aftur getur haft neikvæð áhrif á samkomulagið. Ef enginn árangur næst í Durban er líklegt að Kyoto samkomulagið renni sitt skeið í lok næsta árs.

En Steingrímur kærir sig kollóttann um það því alltaf má finna upp nýja skatta ef vilji er fyrir hendi. Og Steingrím skortir ekki viljann.

Viðbót 28. nóvember:

Nú nokkrum klukkustundum áður en Durban ráðstefna Sameinuðu þjóðanna á að hefjast er hvergi minnst á hana í blöðum eða fréttatímum. Hvorki hér né erlendis. segir það ekki eitthvað um hvers menn vænta eða vænta ekki af þessari ráðstefnu.

Kannski ef ráðstefnan kemur sér saman um að fordæma Ísrael er von til að RÚV, í það minnsta, segi frá henni.

mynd1: www.cenvironment.blogspot.com